Turzyca zielona
projekty domówRoślina trwała, wysokości 10-40 cm, tworząca darnie lub kępki. Łodyga wzniesiona, obła lub słabo trójkanciasta, gładka, ulistniona tylko u podstawy. Najniższe pochwy liściowe z blaszkami, żółtobrązowe, tworzące ciemnoczerwonobrązową gęstwę włókien. Suche blaszki liściowe szarozielone, płaskie, wiotkie, niewiele krótsze od łodygi, 1-3 mm szerokości, błyszczące. Podsadki krótsze od kwiatostanu, z długą pochwą, liściowate. Kwiatostan długości 5-15 cm, składający się z 3-4 oddalonych od siebie kłosów na długich szypułach. Najwyższy kłos kulisty lub walcowaty z kwiatami męskimi, pozostałe krótkowałeczkowate, 1-1,5 cm długości, z licznymi, łuu dołu luźno stojącymi kwiatami żeńskimi. Plewy jajowate, tępe lub zaostrzone, brązowe z jasnymi pasami środkowymi i białymi, skórzastymi brzegami. Pęcherzyki odstające ku górze, koloru słomkowego lub zielone, dłuższe od plew, 4-5,5 mm długości, równomiernie zwężające się w dzióbek, ostro trójkanciaste, na kantach szczeciniasto orzęsione, ze słabymi wystającymi nerwami. Słupek z 3 znamionami. Owoc ostro trójkanciasty. Okres kwitnienia: od czerwca do sierpnia. Siedlisko: wysokogórskie lub górskie murawy na umiarkowanie suchych lub świeżych, obojętnych lub słabo kwaśnych, próchnicznych glebach na podłożu kamienistym i gliniastym. Rozmieszczenie: Pireneje, Jura, Alpy, północne przedgórze Alp, Karpaty, północna część Półwyspu Bałkańskiego, Apeniny; dość często. Uwagi: tworzy potężne poduchy na piargach i kamienistych zboczach górskich, gdzie przeważnie razem z seslerią skalną (patrz str. 98) utrwala piargi, co umożliwia zasiedlanie ich przez inne rośliny.
Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: lampy parkowe
